To je poluvodički sklop odnosno preciznije poluvodički čip u kojem se nalaze fotodiode osjetljive na svjetlost. Kad na njega padne slika koju projicira objektiv svjetlost se u fotodiodama pretvara u električni signal. Iako ima različitih tipova, izvedbi i struktura najrašireniji je CCD čip, shematski ga možemo jednostavno prikazati kao strukturu koja se sastoji od tri sloja. Na vrhu se nalazi sloj od polisilicija, kad u njega udare fotoni stvara se naboj koji se prenosi u srednji sloj od silicij dioksida da bi se na kraju taj naboj pohranio u temeljni sloj silicijskog substrata.


Broj elektrona koji nastaje ovim procesom direktno je proporcionalan broju fotona po jedinici vremena i po jedinici površine, odnosno intenzitet signala proporcionalan je intenzitetu svjetla pomnoženom s vremenom izloženosti. Prikupljeni naboj još je uvijek analogni signal i tek ga treba pretvoriti u digitalni oblik kako bi mogao biti obrađen i pohranjen. Sklop koji obavlja tu funkciju naziva se analogno digitalni pretvarač odnosno analogno digitalni konvertor – ADC. Njegov je zadatak da napon generiran u CCD čipu pretvori u binarne brojeve koji su temelj računalne, odnosno digitalne tehnologije.